تصویب صورتهای مالی سال ۱۴۰۳ صندوق آیندهساز؛ عبور از ناترازی اکچوئری در سایه مدیریت بحران نقدینگی جاری
جلسه هیئتامنای صندوق آیندهساز با حضور وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، مدیرعامل، اعضای هیئتمدیره صندوق و نمایندگان کانون بازنشستگان برگزار شد. در این نشست، گزارش عملکرد و صورتهای مالی منتهی به ۲۹ اسفند ۱۴۰۳ که به تأیید حسابرس و بازرس قانونی رسیده بود، در شرایطی تصویب شد که صندوق با ترکیبی از «رشد ارزش داراییهای بلندمدت» و «فشار شدید نقدینگی در کوتاهمدت» مواجه است.
دکتر حاجعلی، مدیرعامل صندوق آیندهساز، در این جلسه ضمن ارائه گزارشی از وضعیت شاخصهای پایداری، تصویری شفاف و واقعبینانه از وضعیت صندوق ترسیم کرد. وی اظهار داشت: براساس محاسبات دقیق بیمهای، تراز اکچوئری صندوق که نشاندهنده نسبت تعهدات آتی به داراییهاست، از کسری ۲ هزار میلیارد تومانی در سال ۱۴۰۱ به وضعیت مثبت ۱۶ هزار میلیارد تومان (دارایی مازاد) در پایان سال ۱۴۰۴ میل کرده است. با این حال، وی تأکید کرد که این بهبود تراز ساختاری به معنای فراوانی نقدینگی نیست و صندوق هماکنون با چالش جدی تأمین منابع نقدی برای ایفای تعهدات جاری روبروست.مدیرعامل صندوق با اشاره به کاهش نسبت پشتیبانی (اعضای فعال به بازنشستگان) و جهش هزینههای حوزه درمان، تصریح کرد: «علیرغم ارزشمند شدن پورتفوی داراییها، مصائب مسیرهای وصول مطالبات از دولت و رکود حاکم بر بازارهای مالی، صندوق را در تنگنای نقدینگی قرار داده است.» وی افزود که تلاشهای شبانهروزی برای پیگیری مطالبات از دولت جهت تأمین بودجه متناسبسازی حقوق و اصلاح پورتفوی صندوق ادامه دارد، اما تا زمان حصول این منابع، مدیریت نقدینگی همچنان دشوارترین مأموریت صندوق خواهد بود.
در ادامه جلسه، گزارشی از پروژههای اقتصادی ارائه گردید. پایان پروژه تاجیکستان پس از دههها، ارزشافزایی بیسابقه در پروژه VIP و حلوفصل پرونده قدیمی بانک شهر از جمله نقاط قوت عملکرد سال گذشته بود؛ هرچند تأکید شد که تبدیل این داراییهای ارزشمند به نقدینگی قابل توزیع، زمانبر و نیازمند ثبات اقتصادی است.
در بخش پایانی، دکتر حاجعلی به پروژه استراتژیک احداث نیروگاههای خورشیدی با ظرفیت ۱۰۰۰ مگاوات اشاره کرد و گفت: «این طرح که اکنون از مرحله برنامهریزی وارد فاز اجرایی شده، راهکاری بلندمدت برای پیوند زدن سودآوری صندوق به صنعت انرژی و ایجاد جریان درآمدی "نقد" و پایدار است.» وی خاطرنشان کرد که هدف نهایی، خروج از بنبست نقدینگی فعلی و رسیدن به نقطهای است که سود حاصل از تولید، مستقیماً و بدون واسطه در خدمت معیشت بازنشستگان قرار گیرد، هرچند مسیر رسیدن به این پایداری، مستلزم عبور از شرایط سخت و صبوری ذینفعان در این دوره گذار است.